De Historische Kring Midden-Betuwe doet er alles aan om de informatie op deze site correct weer te geven. Mocht U fouten ontdekken dan zijn we U zeer erkentelijk als U ons daar op wijst. Wij zullen, uiteraard na verificatie, graag de omissie herstellen c.q. verwijderen.

Remonstranten en Contra Remonstranten, de Rol van Slatius.

De spreker van vanavond, ons bestuurslid Wim Huijbrechts,  deed een klein onderzoekje in de analen van de N.H. Kerk aan de Schoolstraat in Herveld. Hij kwam de naam van Hendrik Slatius daar tegen. Hij was in het begin van de 17e eeuw een tijdje een (Remonstrantse) predikant in die kerk.
Op dat moment wist Slatius waarschijnlijk niet dat hij later een relatief grote rol zou gaan spelen in de geschiedenis van ons land.
Dat zit zo. In de protestantse kerk ontstonden al gauw twee stromingen. Aan de ene kant stonden de Remonstranten (ook wel Arminianen genaamd) die aan de bijbel tekst interpretaties toevoegden. Zij worden ook wel Rekkelijken genoemd. Daartegenover stonden de Contra Remonstranten (ofwel Gomaristen). Zij namen de bijbeltekst zoals die er stond en gaven die tekst geen eigen interpretatie. Zij werden ook wel Preciezen genoemd.
In die tijd was Johan van Oldenbarnevelt landsadvocaat (raadspensionaris). Hij was de politiek leider van de Republiek. Prins Maurits was de succesvolle aanvoerder van het Staatse Leger. De twee werkten goed en succesvol samen. De slag bij Nieuwpoort, die niet goed afliep voor de Republiek, bracht een kink in de kabel en de rivaliteit tussen de twee leiders nam toe.
In de synode van Dordrecht (1618-1619) hebben de theologen getracht een einde te maken aan de godsdiensttwist. Overigens was de dialoog tijdens die synode erg beperkt. Aan het eind van de Synode hadden de Contra Remonstranten het pleit beslecht. Veel Remonstranten namen de wijk.
Maurits had de kant van de Contra Remonstranten gekozen, van Oldenbarnevelt die van de Remonstranten. Van Oldenbarnevelt werd gearresteerd en later onthoofd.